Magurski Park Narodowy – najważniejsze informacje i ciekawostki

Kiedy ostatni raz szedłeś szlakiem, na którym przez kilka godzin nie spotkałeś ani jednej osoby? W czasach, gdy najpopularniejsze szczyty Tatr przypominają weekendowe kolejki w supermarkecie, a beskidzkie szlaki pękają w szwach od turystów z kijkami, znalezienie prawdziwej ciszy w górach wydaje się misją niemożliwą. A jednak takie miejsce istnieje – i ukrywa się w samym sercu Beskidu Niskiego.

Magurski Park Narodowy to odpowiedź na marzenia wszystkich, którzy tęsknią za autentycznym kontaktem z dziką przyrodą. To jeden z najmniej zatłoczonych parków narodowych w Polsce, gdzie nawet w weekendy możesz wędrować godzinami, słuchając jedynie szumu wiatru w koronach stuletnich buków i dalekiego krzyku orlika. Przygotowałem dla Ciebie kompletny przewodnik, który pomoże Ci odkryć wszystkie skarby tego wyjątkowego miejsca – od spektakularnych wodospadów i tajemniczych formacji skalnych, po ślady dawnej kultury łemkowskiej i spotkania z wielkimi drapieżnikami.

Magurski Park Narodowy – dlaczego właśnie tutaj warto się wybrać?

Jeden z najmłodszych, ale już najdzikszych parków w Polsce

Magurski Park Narodowy powstał stosunkowo niedawno – w 1995 roku – ale szybko zyskał miano jednego z najcenniejszych refugiów dzikiej przyrody w naszym kraju. Rozciąga się na powierzchni prawie 195 kilometrów kwadratowych w samym sercu Beskidu Niskiego, na granicy województw małopolskiego i podkarpackiego. Co czyni go wyjątkowym? Przede wszystkim skala nietkniętej natury – aż 90% powierzchni parku pokrywają lasy, głównie przepiękne buczyny karpackie, które jesienią zamieniają się w symfon ię złota, pomarańczy i czerwieni.

Poczujesz tu coś, czego nie doświadczysz w większości polskich gór – prawdziwą dzikość. Miejscami ścieżki giną w wysokich trawach, a ślady obecności człowieka są minimalne. To efekt nie tylko świadomej ochrony przyrody, ale też specyficznej historii regionu. Po wysiedleniu ludności łemkowskiej w latach 40. XX wieku, natura zaczęła odzyskiwać tereny, które przez wieki były użytkowane rolniczo. Dziś widzisz efekty tej naturalnej sukcesji – młode lasy wkraczają na dawne pola, tworząc mozaikę ekosystemów o niezwykłym bogactwie gatunkowym.

Ekologiczny pomost łączący Karpaty

Magurski Park pełni kluczową rolę jako korytarz ekologiczny między Karpatami Zachodnimi a Wschodnimi. To sprawia, że na jego terenie spotykają się gatunki typowe dla obu części łańcucha górskiego, tworząc wyjątkowo bogatą bioróżnorodność. Znajdziesz tu zarówno rośliny charakterystyczne dla Tatr, jak i gatunki znane z Bieszczadów. Ta przyrodnicza różnorodność ma jeszcze jedną zaletę – każda pora roku wygląda tu inaczej i ma swój niepowtarzalny urok.

Magurski Park vs inne beskidzkie parki – szybkie porównanie:

Fauna i flora – dzika przyroda w pełnej krasie

Spotkanie z wielkimi drapieżnikami – realność czy loteria?

Wyobraź sobie, że stajesz oko w oko z niedźwiedziem brunatnym albo widzisz rysia przemykającego między drzewami. W Magurskim Parku Narodowym to nie science fiction, a realna możliwość. Park jest domem dla wszystkich trzech wielkich drapieżników Karpat – niedźwiedzia, wilka i rysia. Do tego dochodzi niezwykle rzadki żbik europejski, którego jedyne stanowiska w Polsce znajdują się właśnie w Karpatach.

Szczerze mówiąc, szanse na bezpośrednie spotkanie z tymi zwierzętami są niewielkie – są płochliwe i unikają ludzi. Ale właśnie dlatego, że park jest tak mało uczęszczany, prawdopodobieństwo takiego spotkania jest tu wyższe niż w bardziej popularnych lokalizacjach. Kilka praktycznych wskazówek, które zwiększą Twoje szanse: wyruszaj na szlak o świcie lub tuż przed zmierzchem, poruszaj się cicho i obserwuj dno dolinek potokowych – to ulubione trasy przemieszczania się zwierząt. Zimą śnieg ułatwia zadanie – wystarczy obserwować ślady.

Orlik krzykliwy – skrzydlaty symbol parku i mistrz polskich niebios

Gdy spojrzysz w górę podczas wędrówki po parku, możesz zobaczyć majestatycznego ptaka krążącego nad koronami drzew. Jeśli masz szczęście, usłyszysz charakterystyczny, melodyjny krzyk – to właśnie orlik krzykliwy, symbol Magurskiego Parku Narodowego. Ten średniej wielkości ptak drapieżny osiąga tu rekordowe w skali kraju zagęszczenie – 23 pary na 100 kilometrów kwadratowych powierzchni parku. To najwyższy wskaźnik w Polsce!

Dlaczego orlik tak dobrze czuje się akurat tutaj? Odpowiedź tkwi w mozaice siedlisk – park oferuje rozległe lasy do gniazdowania oraz otwarte przestrzenie łąk i polan, gdzie orlik poluje na małe ssaki i płazy. Ptaki te są monogamiczne i przywiązują się do swoich gniazd, wracając do nich każdego roku. Najlepszy okres na obserwacje to późna wiosna i lato, gdy orliki wychowują młode i często można je zauważyć podczas polowań.

Poza orlikiem, park jest rajem dla miłośników ptaków – żyje tu 160 gatunków, w tym rzadki bocian czarny, puszczyk uralski i myszołów zwyczajny, którego zagęszczenie jest najwyższe w Europie.

Buczyny karpackie – symfonia kolorów i spokoju

Jeśli kochasz las w wydaniu absolutnie naturalnym, poczujesz się tu jak w raju. Dominujące w parku lasy bukowe to jedne z najlepiej zachowanych kompleksów tego typu w Polsce. Ich srebrzyste, gładkie pnie przypominają kolumny naturalnej katedry, a korony tworzą zwarty baldachim, który latem daje błogą ulgę od upału. Jesienią buczyny eksplodują kolorami – od złotych i pomarańczowych po głęboką czerwień – tworząc widok, który zapiera dech w piersiach.

Oprócz buków znajdziesz tu jodły, jawory i rzadkie cisy. Na uwagę zasługuje też bogata flora runa leśnego – wiosną pojawiają się dywany przylaszczek i zawilców, a później storczyki, w tym rzadkie kruszczyki. W parkowych dolinach rosną przebiśniegi, a na łąkach możesz natknąć się na lilie złotogłów – chroniony gatunek o przepięknych żółtych kwiatach.

Ekspercka wskazówka: Aby zwiększyć szanse na obserwację zwierząt, wybieraj mniej uczęszczane żółte i czarne szlaki. Unikaj weekendów i poruszaj się w ciszy. Warto zabrać lornetkę i aparat z teleobiektywem – większość spotkań ze zwierzętami odbywa się na dystans.

Najważniejsze atrakcje, które musisz zobaczyć

Wodospad Magurski – kamienne kaskady w sercu lasu

Już z daleka usłyszysz szum spadającej wody. Wodospad Magurski to najwyższa tego typu formacja w całym Beskidzie Niskim – woda spada tu kaskadowo z siedmiometrowego progu skalnego, tworząc hipnotyzujący spektakl. Do wodospadu prowadzi wygodna ścieżka przyrodnicza z Folusza – zaledwie 25 minut spaceru przez tajemniczy las i już jesteś na miejscu.

Ważna uwaga: aby zobaczyć wodospad w pełnej krasie, planuj wizytę wiosną, po roztopach, lub tuż po większych opadach deszczu. Latem, zwłaszcza podczas suchych okresów, wodospad może zamienić się w ledwo sączącą się strużkę wody po nagrzanych skałach. Zimą natomiast tworzą się tu spektakularne lodowe sopel, które wyglądają jak rzeźby z kryształu.

Diabli Kamień – gdzie legenda spotyka geologię

Kilkaset metrów od wodospadu czeka na Ciebie kolejna niespodzianka – Diabli Kamień. To masywna formacja skalna zbudowana z piaskowca magurskiego, która wyrasta z gęstwiny lasu niczym skamieniały potwór. Największy z głazów ma 55 metrów długości i jest poprzecinany licznymi szczelinami i zakamarkami, które wydają się idealnymi kryjówkami dla mitycznych stworów.

Nazwa nie wzięła się znikąd – lokalna legenda głosi, że kamień przywlókł tu sam diabeł, który chciał zniszczyć pobliski kościół w Cieklinie. Nie zdążył przed wschodem słońca, więc jego czarcie moce ustały, a głaz runął w las. Prawda geologiczna jest mniej romantyczna, ale równie fascynująca – to efekt długotrwałego procesu wietrzenia, który kształtował skały przez tysiące lat.

Rezerwat Kornuty i najdłuższa jaskinia Beskidu

Rezerwat skalny Kornuty to najstarszy rezerwat przyrody w Beskidzie Niskim, chroniący fantazyjnie ukształtowane wychodnie piaskowca magurskiego. Wędrując między tymi skalnymi labiryntami, czujesz się jak w prehistorycznym świecie – blokowiska głazów porośnięte mchem i porostami tworzą surrealistyczny krajobraz.

Główną atrakcją rezerwatu jest Jaskinia Mroczna – najdłuższa jaskinia w całym paśmie górskim, mierząca niemal 200 metrów. Jej wnętrze podzielone jest na komory o intrygujących nazwach: Sala Świetlista, Piwiarna, Sala Grażyny, Sala Owadzia i Sala Cieni. Jaskinia nie jest udostępniona turystycznie, ale samo dotarcie do jej wejścia i eksploracja okolicy to już sama w sobie przygoda.

Wieże widokowe – panoramy bez wysiłku

Magurski Park to królestwo lasów, co oznacza ograniczone widoki. Dlatego powstały dwie wieże widokowe, które pozwalają podziwiać rozległe panoramy Beskidu bez konieczności forsowania stromych szczytów.

Wieża na Ferdlu stoi nieco poniżej samego szczytu (648 m n.p.m.) – celowo, bo na wierzchołku gniazdują chronione orliki. Z platformy obserwacyjnej roztacza się widok na grzbiety Beskidu, a w pogodne dni można dostrzec nawet szczyty Tatr. Wieża na Baranim (754 m n.p.m.) stoi na samej granicy polsko-słowackiej i oferuje jeszcze szersze panoramy.

Muzeum przyrodnicze w Krempnej – idealne na początek wyprawy

Zanim ruszysz na szlaki, warto odwiedzić Ośrodek Edukacyjno-Muzealny im. Jana Szafrańskiego w Krempnej, siedzibie dyrekcji parku. Nowoczesna, multimedialna wystawa zabierze Cię w podróż przez cztery pory roku w Magurskim Parku. Lektor opowiada o zwierzętach i roślinach, które możesz spotkać na szlaku, a interaktywne stanowiska pozwalają lepiej poznać ekosystemy parku.

Muzeum jest czynne codziennie poza poniedziałkami (maj-październik), zwiedzanie trwa około 45 minut. Bilet kosztuje 10 złotych normalny i 8 złotych ulgowy. W okolicy budynku znajdziesz także Ogród Dydaktyczny z typowymi gatunkami roślin parku.

Jak skomponować idealną jednodniową trasę: Rozpocznij od wizyty w muzeum w Krempnej (1 godzina), następnie jedź do Folusza i przejdź ścieżką przyrodniczą do Wodospadu Magurskiego i Diablego Kamienia (3 godziny z postojami). Po południu wejdź na wieżę widokową na Ferdlu (1,5 godziny tam i z powrotem). Zakończ dzień posiłkiem ze świeżo wędzonego pstrąga w restauracji w Foluszu.

Ścieżki przyrodnicze i szlaki turystyczne

Ścieżka Kiczera – lekcja historii z panoramami w tle

Ścieżka przyrodnicza Kiczera to absolutny must-see parku – łączy w sobie wszystko, co najlepsze. Trasa w pętli o długości 3,4 kilometra zabierze Cię w podróż przez buczyny karpackie, otworzy przed Tobą zjawiskowe panoramy i opowie poruszającą historię ludności łemkowskiej, która musiała opuścić te ziemie.

Szlak prowadzi przez teren nieistniejącej już wsi Żydowskie – zachowały się tu ruiny cerkwi i cmentarz z kamiennymi nagrobkami, które porasta mech. Jedenaście przystanków edukacyjnych wyjaśnia zarówno przyrodnicze cechy tego terenu, jak i losy Łemków. Panorama z punktu widokowego zapiera dech – w pogodne dni widzisz cały łańcuch beskidzkich szczytów.

Ścieżkę rozpoczynasz z parkingu przy drodze z Krempnej do Ożennej. Ważna informacja: od kwietnia do końca sierpnia droga jest zamknięta dla ruchu samochodowego, więc musisz pokonać ten odcinek pieszo lub rowerem. Czas przejścia to około 1,5 godziny, poziom trudności – łatwy, trasa idealna również dla rodzin z dziećmi.

Ścieżka Folusz – od wodospadu do diabelskiego kamienia

O tej ścieżce już wspominałem, ale warto jeszcze raz podkreślić jej wyjątkowość. To najbardziej spektakularna pod względem atrakcji naturalnych trasa w parku. Na 5,5 kilometra pętli zmieścił się wodospad, masywne formacje skalne, oczko wodne pełne płazów, buczyna z gigantycznymi 30-metrowymi drzewami o srebrnych korach, oraz jodłowe lasy z martwym drewnem, które stanowi cenne siedlisko dla rzadkich gatunków.

Czas przejścia to 2,5-3 godziny z postojami na podziwianie widoków i robienie zdjęć. Trasa jest łatwa, dobrze oznakowana czerwonymi znakami ścieżki edukacyjnej. Startuj z centrum Folusza, gdzie znajdziesz bezpłatny parking.

Główny Szlak Beskidzki – fragment trans karpackiej wyprawy

Jeśli marzysz o dłuższej wędrówce, fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego przebiegający przez Magurski Park to doskonały wybór. Ten legendarny czerwony szlak ciągnie się od Ustronia w Beskidzie Śląskim aż po Wołosate w Bieszczadach. W granicach parku i jego otuliny masz do pokonania około 20,5 kilometra, prowadzących przez najciekawsze partie gór – Magurę Wątkowską, Kamień i dalej w kierunku Kątów.

Szlak ten wymaga dobrej kondycji i całego dnia na przejście, ale nagrodą są rozległe widoki i poczucie uczestniczenia w czymś większym – dołączasz do grona tysięcy turystów, którzy przemierzyli ten szlak przez ostatnie dziesięciolecia.

Zestawienie najciekawszych tras w Magurskim Parku:

Ślady łemkowskiej kultury – duchy opuszczonych wsi

Kim byli Łemkowie i dlaczego opuścili te ziemie?

Wędrując szlakami Magurskiego Parku, nieustannie napotykasz ślady przeszłości – zarośnięte cmentarze, kamienne krzyże, ruiny cerkwi. To materialne świadectwa tragicznej historii ludności łemkowskiej, która przez wieki zamieszkiwała te tereny. Łemkowie to grupa etniczna należąca do szerszej rodziny Rusinów Karpackich, posługująca się własnym językiem i zachowująca odrębną kulturę związaną z cerkwią greckokatolicką.

Po II wojnie światowej, w ramach akcji „Wisła” w latach 1944-1947, ludność łemkowska została przymusowo wysiedlona – częściowo na zachód Polski (na tzw. ziemie odzyskane), częściowo do Związku Radzieckiego. Opuszczone wsie i pola stopniowo pochłonął las w procesie, który ekolodzy nazywają sukcesją wtórną. Dziś las wkracza tam, gdzie kiedyś falowały zboża, a przyroda odzyskuje to, co przez wieki należało do człowieka.

Najpiękniejsze cerkwie w okolicy parku

Mimo tragicznych wysiedleń, część cerkwi przetrwała i stanowi dziś cenne zabytki architektury drewnianej. Cerkiew św. Kosmy i Damiana w Krempnej (1778-1782) to największa świątynia regionu – choć od lat 50. funkcjonuje jako kościół rzymskokatolicki, zachowała swój oryginalny charakter z imponującym ikonostasem. Warto zwrócić uwagę na nietypowy feretron z figurką Matki Bożej z prawdziwymi włosami – niezwykła ciekawostka dla miłośników sztuki sakralnej.

Cerkiew św. Michała Archanioła w Świątkowej Wielkiej uchodzi za jedną z najpiękniejszych w Beskidzie Niskim. Wzniesiona w 1790 roku, zachwyca harmonijnymi proporcjami i zdobioną wieżą. Cerkiew Opieki Bogurodzicy w Chyrowej z XVIII wieku jest częścią podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej – w jej wnętrzu znajdziesz barokowy ołtarz i rokokowy ikonostas.

Cmentarze i krzyże – poruszające świadectwa przeszłości

Najbardziej wzruszające są opuszczone cmentarze łemkowskie, ukryte w leśnych ostępach. Kamienne nagrobki z cyrylicą, przechylone krzyże, resztki kutych ogrodzeń – wszystko to opowiada historię ludzi, którzy kochali te góry i zbudowali tu swoje życie. Niektóre cmentarze są pielęgnowane przez potomków wysiedlonych, którzy raz w roku – w okolicach Wszystkich Świętych – przyjeżdżają odwiedzić groby przodków.

Szczególnie poruszające jest doświadczenie przejścia przez dolinę Ciechani – nieistniejącej wsi, gdzie zachował się cmentarz i ślady gospodarstw. Dolina jest dostępna tylko przez tydzień w roku (około 1 listopada) lub z przewodnikiem latem, co dodatkowo potęguje jej tajemniczość.

Praktyczne informacje – zaplanuj swoją wizytę

Ile kosztuje wstęp i gdzie kupić bilety?

Wstęp na teren Magurskiego Parku Narodowego jest płatny od 1 maja do 31 października. Bilety możesz kupić na kilka sposobów, co daje Ci pełną elastyczność:

Cennik biletów:

• Bilet normalny (1 dzień): 8 zł
• Bilet ulgowy (1 dzień): 4 zł
• Karnet (4 dni) normalny: 20 zł
• Karnet (4 dni) ulgowy: 10 zł
• Bilet wielokrotnego wstępu (cały sezon, imienny): 100 zł normalny, 50 zł ulgowy

Gdzie kupić bilety:

• Online przez system eparki.pl – najwygodniejsza opcja, płacisz z wyprzedzeniem i nie musisz martwić się o brak zasięgu na szlaku
• W Ośrodku Edukacyjno-Muzealnym w Krempnej
• W punktach sprzedaży przy głównych szlakach: Folusz, Ferdel, Żydowskie, Nieznajowa, Świątkowa Wielka, Huta Polańska
• Poprzez SMS na numery widoczne na tablicach informacyjnych przy wejściach (uwaga – ograniczony zasięg sieci!)

Z opłat zwolnione są dzieci do 7 lat oraz mieszkańcy okolicznych gmin (za okazaniem dowodu tożsamości). Bilety ulgowe przysługują uczniom, studentom do 26 lat, emerytom, rencistom i osobom niepełnosprawnym.

Jak dojechać do Magurskiego Parku?

Samochodem: To najbardziej komfortowa opcja. Park położony jest w centrum Beskidu Niskiego, dostępny z kilku kierunków:

• Z Krakowa/Nowego Sącza: droga 75 do Gorlic, następnie 993 do Krempnej (około 120 km z Krakowa, 2 godziny jazdy)
• Z Rzeszowa: droga 9 do Jasła, następnie 28 do Nowego Żmigrodu i dalej do Krempnej (około 80 km, 1,5 godziny)
• Z Krosna: droga 28 do Dukli i dalej do parku (około 40 km, 45 minut)

Drogi są kręte i wąskie, szczególnie te lokalne prowadzące do poszczególnych punktów wypadowych. Planuj więcej czasu niż sugeruje nawigacja. Bezpłatne parkingi znajdziesz w Krempnej (przy muzeum), Foluszu i przy większości punktów startowych szlaków.

Komunikacją publiczną: Niestety, połączenia nie są zbyt wygodne. Autobusy kursują z Jasła przez Nowy Żmigród do Krempnej – to najlepsza opcja. Do Jasła dojedziesz pociągiem z Krakowa lub Rzeszowa. Sprawdź aktualne rozkłady na stronie e-podroznik.pl. Pamiętaj, że ostatni autobus z Krempnej odjeżdża często wczesnym popołudniem, co ogranicza możliwości zwiedzania.

Kiedy jechać? Najlepsza pora roku na wizytę

Każda pora roku ma swój urok w Magurskim Parku, ale nie każda będzie idealna dla każdego typu turysty:

Maj-czerwiec: To świetny czas na obserwację ptaków – orliki wychowują młode i są bardzo aktywne. Lasy eksplodują zielenią, kwitną storczyki i lilie. Minusem mogą być kleszcze – używaj repelentów i sprawdzaj ciało po wędrówce.

Lipiec-sierpień: Szczyty turystyczne, ale w Magurskim wciąż spokojnie. Ciepło i długie dni sprzyjają długim wędrówkom. Pamiętaj, że latem wodospad może być wysuszony – sprawdź prognozy opadów przed wyjazdem.

Wrzesień-październik: Zdecydowanie mój osobisty faworyt! Buczyny przybierają spektakularne kolory jesieni, tłumy turystów znikają, a przyjemna temperatura sprzyja wędrówkom. To też czas rykowisk jeleni – usłyszysz ich charakterystyczne głosy o zmierzchu.

Listopad-kwiecień: Zimą wstęp jest bezpłatny, ale większość ścieżek przyrodniczych nie jest przygotowana. Jeśli masz doświadczenie w zimowej turystyce górskiej i odpowiedni sprzęt, odkryjesz park w zupełnie innym wydaniu – śnieżna cisza i ślady zwierząt na śniegu to niezapomniane doświadczenie.

Podstawowe zasady zachowania w parku:

• Poruszaj się wyłącznie po oznakowanych szlakach – schodzenie ze szlaków niszczy roślinność i płoszy zwierzęta
• Zakaz wprowadzania psów – nawet na smyczy! To surowy zakaz mający na celu ochronę dzikiej zwierzyny
• Nie zakłócaj ciszy – to jeden z ostatnich tak spokojnych parków w Polsce, zachowaj się cicho
• Nie zbieraj roślin, grzybów ani owoców – wszystko jest chronione
• Zabierz śmieci ze sobą – nie ma koszy na szlakach
• Nie rozpalaj ognisk poza wyznaczonymi miejscami
• Kempingowanie tylko w wyznaczonych miejscach po uzgodnieniu z dyrekcją parku

Magurska Odznaka Terenowa – wyzwanie dla wytrwałych

Dla najbardziej zapalonych turystów dyrekcja Magurskiego Parku przygotowała specjalne wyróżnienie – Magurską Odznakę Terenową. Aby ją zdobyć, musisz zebrać pieczątki z dziewięciu konkretnych punktów rozsianych po całym parku:

1. Baranie (754 m n.p.m.) – szczyt graniczny z wieżą widokową
2. Diabli Kamień – spektakularna formacja skalna
3. Nieznajowa – pozostałości łemkowskiej wsi
4. Ścieżka przyrodnicza Hałbów
5. Ścieżka przyrodnicza Kiczera
6. Ścieżka przyrodniczo-kulturowa Świerzowa Ruska
7. Wątkowa – najwyższy szczyt parku (847 m n.p.m.)
8. Wodospad Magurski
9. Wysokie (657 m n.p.m.) – punkt widokowy

Zdobycie wszystkich pieczątek to kilkudniowe wyzwanie, które zmusi Cię do poznania parku od podszewki. Ale satysfakcja z otrzymania oficjalnego wyróżnienia i świadomość, że zdobyłeś wszystkie najważniejsze punkty, jest nieoceniona. Odznakę odbierzesz w dyrekcji parku w Krempnej po okazaniu zbiórki pieczątek.

Magurski Park czeka – odkryj dzikość Beskidu Niskiego

Magurski Park Narodowy to miejsce, które odmienia. Wracasz z niego innym człowiekiem – spokojniejszym, bogatszym o ciszę, którą tak trudno znaleźć we współczesnym świecie. Tu czas płynie wolniej, a przyroda nadaje rytm Twojemu dniowi. Słyszysz daleki krzyk orlika, szum potoku i szelest wiatru w koronach starych buków – to dźwięki, które zostają w pamięci na długo.

Nie potrzebujesz tutaj ekstremalnych wyzwań ani kilometrowych kolejek do szczytów. Magurski Park daje coś cenniejszego – prawdziwy kontakt z dziką naturą, szansę na spotkanie z niedźwiedziem lub rysi em, oraz poruszającą lekcję historii wpisaną w krajobraz opuszczonych wsi i cerkwi. To park dla tych, którzy rozumieją, że prawdziwa wartość nie mierzy się liczbą zrobionych selfie, ale głębokością doznań i możliwością odnalezienia siebie w ciszy lasu.

Zaplanuj swoją wyprawę już dziś – kup bilety online, sprawdź prognozy pogody i ruszaj w drogę. Beskid Niski czeka z otwartymi ramionami. A gdy wrócisz, poczujesz co miałem na myśli pisząc ten tekst – że są miejsca, do których warto wracać, bo za każdym razem odsłaniają nowe tajemnice. Magurski Park Narodowy jest właśnie takim miejscem.